Achter Donkere Ramen

Ziek was ik. Zo ziek dat ik alles was vergeten. Hoe ik heette, waar ik was, wie ik was. Voor mijn ziekte was maar één medicijn: de verhalen die zij me vertelde. Vreemde verhalen over leven en over niet willen sterven. Griezelige verhalen die je niet zou verwachten van een verpleegster. Of was ze helemaal geen verpleegster? Ik had zoveel vragen en geen enkel antwoord. Wat was er toch met me aan de hand? Een prachtig griezelboek van Bies ‘de eeuwige’ van Ede, het oudste lid van Het Griezelgenootschap.